1. Pinakamalayò at pinakahulíng bahagi ng anuman.
Umábot na kami sa dúlo ng daan.
→ SUKDÓL

2. Alinman sa magkabiláng dáko o katapusan ng isang bagay.
Itinali nila ang dúlo ng lubid sa patpat.

3. Tulís na bahagi ng isang bagay na pahaba o biluhaba.
Natusok ng karayom ang dúlo ng daliri niya.

• • duluhán, kadulúhan, kádulú-dulúhan: Pangngalan
• • pandúlo: Pang-uri

• ► punò’t dúlo
  ➞ Ang pinagmulan at nagiging bunga ng isang bagay, gawain, o pangyayari.
  Ayaw kong makialam sa usapan ninyo at bakâ akó pa ang maging punò’t dúlo ng away.